Now showing 1 - 4 of 4
  • Publication
    Coastal geomorphological features and geoarchaeological potential of Kavouri Bay, Attica, Greece
    (2016) ;
    Kapsimalis, Vasilios
    ;
    Vandarakis, Dimitris
    The discovery of a paved Hellenistic road, which was ended at the shoreline of the Megalo Kavouri bay in Attica, Greece, led the archaeologists to hypothesize that an ancient harbour would be located somewhere at the adjacent submarine area. For the identification of the position of this harbour, a joint submarine and littoral geomorphological survey was carried out. The oceanographic mission was conducted in order to map the underwater landforms. A variety of geomorphological characteristics, types of substrate and habitats (i.e., rocky outcrops, boulder or gravel accumulations etc.) and anthropogenic objects (i.e., debris of recent construction material) were identified in the shallow water seabed of the Kavouri Bay. The littoral geomorphological survey was carried out to determine the natural processes affecting the continental part of the area and map the coastal landscape features. Data derived by both submarine and littoral geomorphological investigations indicate that the most probable location of the harbour could be situated in the southern part of the study area.
      485  82
  • Publication
    Geomorphological Characteristics And Environmental Sensitivity Index For Oil Spills Of Anavyssos Bay, Attica
    (2016) ;
    Kapsimalis V
    ;
    Vandarakis D
    The study of the coastal and shallow marine geomorphology of the adjacent bays of Anavyssos and Aghios Nikolaos (southeastern Attica) was carried out by acoustic scanning of the seafloor with an echo sounder and sonar side scan; topographical sections perpendicular to the shoreline, collection and analysis of surface sedi-ments; determination of long-term shoreline displacements by comparing old and modern aerial photographs and satellite imagery. The terrestrial part of the coastal area consists of many landforms, such as lagoons, cliffs, beachrocks, tombola etc. The beaches affected by intense human activity have gentle slopes, low elevations and a coarse-grained texture. The remote sensing analysis showed that, over the last six decades, there are some small shoreline changes of the order of ± 2 meters. The bays have relatively gentle gradients covered by sand in their shallower parts and patches of Posidonia Oceanica towards the open sea. Taken into account the texture of sediments and landforms that make up the terrestrial part of the coasts, four cate-gories (1st, 2nd, 3rd and 5th) of Environmental Sensitivity Index for oil spill (ESI) have been identified and an ESI map is created serving as a quick reference for oil spill responders and coastal zone managers. Περίληψη Η διερεύνηση και η αποτύπωση της παράκτιας και υποθαλάσσιας γεωμορφολογίας των γειτονικών όρμων Αναβύσσου και Αγίου Νικολάου, στη νοτιοανατολική Αττική, πραγματοποιήθηκε με την ακουστική σάρωση του πυθμένα, με μονοδεσμικό βυθόμετρο και ηχοβολιστή πλευρικής σάρωσης, με τοπογραφικές τομές κάθετες στην ακτογραμμή, με τη συλλογή και ανάλυση θαλάσσιων και παράκτιων δειγμάτων ιζήματος καθώς και από τη μελέτη των ιστορικών αλλαγών της ακτογραμμής μέσω σύγκρισης παλιών αεροφωτογραφιών και νεώτερων δορυφορικών εικόνων. Το χερσαίο τμήμα της παράκτιας περιοχής αποτελείται από πλήθος γεωμορφών όπως λιμνοθάλασσες, κρημνούς, beachrocks, τόμπολο κ.ά. Οι αιγιαλοί παρουσιάζουν ήπιες κλίσεις και μικρές υψομετρικές διαφορές, με έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα. Αποτελούνται από χαλαρά ιζήματα αμμώδους ή χαλικώδους σύστασης υποδηλώνοντας ένα ήπιο υδροδυναμικά παράκτιο περιβάλλον. Τοπικά, καταγράφονται μικρές διαχρονικές μεταβολές της ακτογραμμής ενδείξεις μικρής διάβρωσης, της τάξης των ± 2 μέτρων. Το υποθαλάσσιο τμήμα της παραλίας εμφανίζει σχετικά ομαλές κλίσεις και μικρά βάθη, με την άμμο να κυριαρχεί στα ρηχότερα τμήματα του Όρμου και τις εκτενείς συστάδες της Posidonia Oceanica προς την ανοιχτή θάλασσα. Από την αποτύπωση της υφής των ιζημάτων και των γεωμορφών που συνιστούν το παράκτιο τμήμα της περιοχής προσδιορίστηκαν τεσσέρεις κατηγορίες (1 η , 2 η , 3 η και 5 η) του δείκτη περιβαλλοντικής ευαισθησίας στην πετρελαϊκή ρύπανση (E.S.I.) και προέκυψε ο αντίστοιχος διαχειριστικός χάρτης. Λέξεις κλειδιά: Παράκτια τοπογραφία, βαθυμετρία, ιζήματα, διαχείρηση.
      111  74
  • Publication
    Multiproxy paleoenvironmental reconstruction: the Piraeus Coastal Plain case study
    (2016) ; ;
    E, J-p, Goiran
    The joint application of benthic foraminifera, pollen and NPPs and magnetic sus-ceptibility analyses in Piraeus coastal plain deposits resulted in the detailed study of palaeoenvironmental evolution of the area during almost the last 9000 years and the distinction of five lithostratigraphical-paleoenvironmental units and subunits. Com-bined results of our analyses features the occurrence of an inner lagoon (unit Aa) followed by an open lagoon (Unit Ab) depositional environment that was trans-formed to a shallow marine paleoenvironment with lagoonal features (Unit B) after 7800 BP. Since about 4800 BP a closed oligohaline lagoon (Unit C) used for graz-ing, occurred in the area, while after 2800 BP a marshy oligohaline depositional environment (Unit D) and signs of intensive agricultural activities are evidenced. The very good correlation of benthic foraminiferal, palynological and magnetic sus-ceptibility data and resulted indices is indicative of the potential of the applied methodologies as a paleoenvironmental tool box. Περίληψη Η μελέτη της λεπτομερούς παλαιοπεριβαλλοντικής εξέλιξης για τα τελευταία περίπου 9000 χρόνια βασίστηκε σε ανάλυση των βενθονικών τρηματοφόρων, των γυρεόκοκκων και «άλλων» παλυνόμορφων και της μαγνητικής επιδεκτικότητας των αποθέσεων της παράκτιας πεδιάδας του Πειραιά. Διακρίθηκαν πέντε λιθοστρωματογραφικές-παλαιοπεριβαλλοντικές ενότητες και υποενότητες, στις οποίες καταγράφετε η εξέλιξη της περιοχής από μία αρχικά κλειστή ολιγόαλη λιμνοθάλασσα (Unit Aa) αρχικά σε μια ανοικτή (Unit Ab) και στη συνέχεια, περίπου 7800 έτη πριν από σήμερα σε ένα ρηχό θαλάσσιο περιβάλλον (Unit B). Περίπου πριν από 4800 έτη πριν από σήμερα στην περιοχή υπήρχε μία ολιγόαλη λιμνοθάλασσα (Unit C), την οποία οι κάτοικοι της περιοχής χρησιμοποιούσαν ως βοσκότοπο, ενώ μετά το 2800 έτη πριν από σήμερα τα στοιχεία μας δηλώνουν την ύπαρξη ενός ολιγόαλου έλους (Unit D), αλλά και σημαντικές αγροτικές δραστηριότητες στην περιοχή. Η εξαιρετική συσχέτιση των αποτελεσμάτων των επιμέρους μεθόδων ανασύστασης του παλαιοπεριβάλλοντος που χρησιμοποιήθηκαν είναι ενδεικτική των δυνατοτήτων εφαρμογής τους ως μια συντονισμένη παλαιοπεριβαλλοντική εργαλειοθήκη. Λέξεις κλειδιά: βενθονικά τρηματοφόρα, γυρεόκοκκοι, άλλα παλυνόμορφα μαγνητική επιδεκτικότητα, Ολόκαινο.
      63  96
  • Publication
    Spatial Susceptibility of archaeological sites to Earthquake Environmental Effects (EEEs)
    (2016) ;
    Despina, Minos-Minopoulos
    ;
    Dale, Dominey-Howes
    The study examines a semi-quantitative indicator based method for the spatial susceptibility assessment of archaeological sites to the secondary Earthquake Environmental Effects (EEEs) of ground liquefaction, landslides and tsunami. The method was applied on 16 archaeological sites allowing the identification of the EEEs each site is susceptible to and their prioritization at a national and regional level through the Spatial Susceptibility index (SSi). The results indicate that the majority of the sites are susceptible to at least one Earthquake Environmental Effect highlighting their contribution to the vulnerability of archaeological sites to earthquake hazard and the necessity for the integration of spatial susceptibility parameters in vulnerability assessment studies for cultural heritage protection. Περίληψη Η εργασία εξετάζει μια ημι-ποσοτική μέθοδο για την εκτίμηση της χωρικής επιδεκτικότητας αρχαιολογικών θέσεων στις δευτερογενείς Περιβαλλοντικές Επιπτώσεις Σεισμών (EEEs) της ρευστοποίησης εδάφους, των κατολισθήσεων και των τσουνάμι. Η μέθοδος εφαρμόσθηκε σε 16 αρχαιολογικές θέσεις και επέτρεψε την αναγνώριση των ΕΕΕs στις οποίες είναι επιδεκτικές και την ιεράρχηση τους σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο μέσω του δείκτη Χωρικής Επιδεκτικότητας (SSi). Τα αποτελέσματα είναι ενδεικτικά της επιδεκτικότητας της πλειοψηφίας των θέσεων σε τουλάχιστον μία Περιβαλλοντική Επίπτωση Σεισμών αναδεικνύοντας την συμβολή των EEEs στην σεισμική τρωτότητα των αρχαιολογικών θέσεων και την αναγκαιότητα της ένταξης παραμέτρων χωρικής επιδεκτικότητας στις μελέτες εκτίμησης σεισμικής τρωτότητας για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομίας. Λέξεις κλειδιά: δείκτης χωρικής επιδεκτικότητας, ρευστοποίηση εδάφους, κατολισθήσεις, τσουνάμι, πολιτιστική κληρονομιά.
      43  64